กำเนิดรากเหง้าแห่งความเป็นลาว

จากหลักฐานทางประวัติศาสตร์ รวมถึงตำนานและเอกสารต่างๆที่ถูกค้นพบ มีการบันทึกไว้ว่า ชาวลาวได้อพยพลงมาตามแม่น้ำฮวงโหและแม่น้ำแยงซีเกียง พร้อมได้เข้ามาตั้งถิ่นฐานบ้านเรือนเพื่อทำมาหากิน และมีการพัฒนาตัวเมืองขึ้นตามลุ่มแม่น้ำ เพื่อความสะดวกทั้งในเรื่องของการคมนาคม และการค้าขาย เมืองที่คนลาวตั้งถิ่นฐานเป็นที่รู้จักกันดีก็คือ เมืองลุง เมืองปา และ เมืองเงี้ยว

ในยุคสมัยนั้น ชาวจีนมักจะเรียกคนลาวว่า มุง โดยความสัมพันธ์ระหว่างชาวจีนและชาวลาวในสมัยนั้นก็ถือว่ามีสัมพันธไมตรีที่ดีต่อกัน ต่อมาชาวลาวได้เริ่มย้ายถิ่นฐานลงมาทางทิศใต้ มีการสร้างเมืองเพิ่มขึ้นอีกหลายเมือง ได้แก่เมืองเสฉวน เพงาย โดยในยุคสมัยนั้น ชาวลาวจะมีชื่อเรียกที่ได้รับจากคนจีนอยู่หลากหลายชื่อมากมาย เช่น ไต ไท ละว้า

เนื่องจากการเริ่มย้ายถิ่นฐานและมีการขยายเมือง ทำให้อาณาเขตของลาว เริ่มกว้างขวางขึ้นเรื่อยๆ และเมื่อรวมกันเป็นกำลังที่เข้มแข็ง มีการปกครองที่มั่นคง จึงเป็นยุคสมัยเริ่มต้นของคำว่าประเทศลาว ผู้ปกครองคนแรกของชาวลาวชื่อว่า ขุนเมือง โดยได้ปกครองนครเพงาย ซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของกลุ่มคนลาว

ลงใต้มาเรื่อย ๆ จนถึงหนองแส

ประเทศลาวเจอศึกสงครามรอบด้านอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ทางด้านเหนือที่จะต้องสู้รบระหว่างเผ่ามองโกลและเผ่าจีน และยังมีการสู้รบระหว่างคนจีนด้วยกันเอง การสู้รบระหว่าง 2 กลุ่มนี้ก็ได้ส่งผลมาถึงประเทศลาวเช่นเดียวกัน โดยชนเผ่าลาว จำเป็นต้องสูญเสียดินแดนทางด้านเหนือของตนให้แก่จีน และก็ค่อยๆ อพยพลงมาทางทิศใต้ จนในปีคริสตศักราช 79 ชนเผ่าลาวก็ได้ตั้งเมืองขึ้นมาใหม่ ชื่อว่าเมืองหนองแส ซึ่งเมืองนี้ปัจจุบันก็ได้มากลายเป็นเมืองคุนหมิงในมณฑลยูนนานของประเทศจีน

คนลาวได้สร้างเมืองขึ้นมากมาย ในอาณาจักรหนองแสนี้ มีความมั่นคงและเป็นปึกแผ่นมาเป็นระยะเวลานานหลายร้อยปี วัฒนธรรมต่างๆที่เจริญรุ่งเรืองก็กลายมาเป็นวัฒนธรรมประเพณีของชนชาติลาวมาจนถึงทุกวันนี้ ไม่ว่าจะเป็นการเลี้ยงไหม ทอผ้า บายศรีสู่ขวัญ

ได้สร้างเมืองขึ้นมากมาย ในอาณาจักรหนองแสนี้ มีความมั่นคงและเป็นปึกแผ่นมาเป็นระยะเวลานานหลายร้อยปี วัฒนธรรมต่างๆที่เจริญรุ่งเรืองก็กลายมาเป็นวัฒนธรรมประเพณีของชนชาติลาวมาจนถึงทุกวันนี้ ไม่ว่าจะเป็นการเลี้ยงไหม ทอผ้า บายศรีสู่ขวัญ

หนองแส ถูกยึดครองในสมัยจิ๋นซีฮ่องเต้

อาณาจักรหนองแสของลาวในเวลานั้น มีความเจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุด มีอาณาเขตกว้างขวาง แถมยังอุดมไปด้วยทรัพยากรธรรมชาติอย่างครบครัน ถือได้ว่าเป็นอู่ข้าวอู่น้ำสำคัญของชาวลาวในยุคนั้น แต่เนื่องด้วยจุดยุทธศาสตร์ที่แข็งแกร่ง พร้อมทั้งข้าวปลาอาหารที่อุดมสมบูรณ์ จึงทำให้เป็นที่หมายตาของเหล่าเมืองรอบข้าง และท้ายที่สุดแล้ว ในยุคของพระเจ้าแผ่นดินจิ๋นซีฮ่องเต้ อาณาจักรหนองแสงก็ถูกตกเป็นเมืองขึ้นของประเทศจีน

บทสรุป

ถ้าจะถามว่าจุดเริ่มต้นของ วัฒนธรรม ประเพณี รวมถึงรากเหง้าของความเป็นลาวจนถึงทุกวันนี้ อยู่ที่ใด ก็คงจะต้องยอมรับว่า อาณาจักรหนองแส ถือเป็นจุดกำเนิดที่สำคัญ ของบรรดาประเพณีและวัฒนธรรมทั้งหมดของลาวเลยก็ว่าได้